EROTYKA MATEMATYKA

Cóż, gdybyś pieścił ją językiem

Jak pieścisz niewiadomych zbiór

Mógłbyś swą funkcję zliczyć krzykiem

I na kobietę poznać wzór

Chce byś objętość uczuć zmierzył

Cyrklem na plecach serce rył

Chce byś ją całką wziął w macierzy

I zamknął w nawias drżących ust

Gdybyś parabol długie wstęgi

Przekształcił w pocałunków tęcze

Na piersiach zagregował ciągi

Pieszczot niewprawnych jak twe ręce

Gdybyś w ułamku choćby był jak

Ów samiec alfa, beta, delta

Iloczyn zliczył waszych jęków

Gdybyś limesów nie pamiętał!

Pochodne słów, dotyków, westchnień

Zamknąłbyś w trwały zbiór uniesień

Różniczki zliczyłbyś do zera

Największa wartość funkcji: jesień

Ona chce znać tangensy spojrzeń

I miłość wstawiać do potęgi

Zanurzyć się w elipsy pościel

I ponapinać łuki cięciw

Chce, byś w trójkąty się zanurzył

W pierwiastku grzechu zmoczył wargi

Byś amplitudy nie zaburzył

Wielomian ruchów wziął na barki

Lecz ty – zbyt wprawny matematyk

Wartość bezwzględną znasz kobiety

I gdy równanie się układa

i gdy Euklides,  Leibniz, Banach

zgodzą się: wynik jest bezbłędny

zasypiasz całkiem obojętny

bo liczyć można aż się skona

bo gdy zasypiasz w jej ramionach

rankiem w posłaniu ciepłym leży

tuż obok ciebie – niewiadoma.

12 lutego 2013